|

Vander Taelen is geboren in 1958. Van opleiding is hij historicus. Hij werd in 1982 bekend als zanger van Lavvi Ebbel, een punkrockband.
Vervolgens werkte hij tot 1999 als journalist en reportagemaker. Gedurende drie jaar was hij medewerker van het RTBF-programma "Strip-Tease". Voor de VTM maakte hij "De Laatste Getuigen", een film in 5 delen over de Duitse concentratiekampen.
Van 1999 tot 2002 was hij Europees Parlementslid voor Agalev. Tot 2005 was hij intendant van het Vlaams Audiovisueel Fonds. Nadien werd hij docent aan de Brusselse filmschool Rits en aan de Erasmushogeschool in Brussel. Van december 2006 tot juni 2009 was Vander Taelen schepen voor Groen! in Vorst. Bij de regionale parlementsverkiezingen raakte hij verkozen voor het Vlaams Parlement in Brussel. Sindsdien zetelt hij als Vlaams Parlementslid waar hij vooral rond cultuur en media werkt. Tevens is hij Gemeenschapssenator waar hij nadenkt over het samenleven van de verschillende gemeenschappen in dit land.
Recente berichten van Luckas
- Mieke Vogels voorgedragen als kandidaat gemeenschapssenator
De Groen!-fractie in het Vlaams Parlement besliste vandaag eensgezind om Vlaams parlementslid Mieke Vogels voor te dragen als nieuwe gemeenschapssenator voor Groen!. Mieke Vogels wil op zich als gemeenschapssenator toeleggen op de institutionele debatten, de sociale zekerheid en volksgezondheid. ...
- Remember Peking 2008 !
Van 22 mei tot 25 mei 2010 zal de heer Kris Peeters,Minister-president van de Vlaamse Regering, samen met enkele leden van de regering aanwezig zijn op de Wereldtentoonstelling 2010 in het Chinese Sjanghai met als thema “Better City, better Life”. Vlaanderen is immers aanwezig binnen het Belgische paviljoen, maandag 24 mei werd voorgesteld als Vlaamse dag en van 26 tot 31 mei vindt er de Vlaamse Milieuweek plaats. De uitstap...
- Het recht op wettelijke veiligheid
De Schaarbeekse juwelier die maandag zijn overvallers achterna liep en op hen schoot, was niet in staat van wettelijke zelfverdediging. Dat is overduidelijk, want op het moment van de feiten was zijn leven niet in gevaar en had hij dus niet meer het recht zich te verdedigen. De enige die op dat ogenblik het vuur had mogen openen om de daders een halt toe te roepen was de politie. Hierover...
|
|
|
|